De kunstcommissie van De  Nederlandsche Bank toont tot en met 2 april 2010 werken uit het rijke oeuvre  van Shanna Ingram Papademos. Haar kleurrijke werk heeft een kosmopolitisch en  eclectisch karakter, wat het resultaat is van haar multiculturele achtergrond;  ze werd geboren in Indonesië, groeide op in Nederland, studeerde in de  Verenigde Staten en woont nu in Athene en Frankfurt. Ook het werk van de  Abstract Expressionisten - dat zij tijdens haar studie in de VS leerde kennen -  dient als een grote inspiratiebron. Al deze verschillende invloeden geven  Papademos’ kunst een heel uitgesproken en persoonlijke stijl, gekenmerkt door  geometrische lijnen en een krachtig kleurgebruik.

De tentoonstelling is tot 2 april 2010 op  afspraak te bezichtigen in de kunstruimte van DNB, Westeinde 1 te Amsterdam.
Telefoon: (020) 5242183.
Legitimatie verplicht.

De kunstcommissie  van de Nederlandsche Bank organiseert tot en met 19 februari een  aanwinstentententoonstelling met werken van veertien hedendaagse kunstenaars.

Te zien zijn recente schilderijen van Annemiek de Beer, Arjan van Helmond,  Hannah van Bart, Jack Holden, Geraldine Gliubislavich en Catalin Petrisor. Van  Tom Claassen, Johan Tahon, Inti Hernandez en Karen Sargsyan zijn beelden te  zien, die qua afmeting en techniek niet verder van elkaar zouden kunnen  verschillen. Het duo Sander Breure en Witte van Hulzen is vertegenwoordigd met  twee stills uit hun film You’ll never walk alone, een abstracte,  poëtische vertelling over jongenslevens in Uganda.
Verder nog een  conceptuele foto van Mounir Fatmi en fotografisch werk van Berend Strik, van  wie DNB al een aantal werken in de collectie heeft. Strik bewerkt zijn foto’s  met fraaie borduursels. Muzi Quawson tot slot, verwerkte haar opname van een  oude cowboy, met de bijnaam Duke, in een lichtbak.

De tentoonstelling toont een selectie  van de in totaal drieëntwintig kunstwerken die de Kunstcommissie van DNB over  2009 aankocht. Tijdens de tentoonstelling is een kleine publicatie verkrijgbaar  met een overzicht van alle aanwinsten.
De tentoonstelling is tot 19  februari 2010 op afspraak te bezichtigen in de kunstruimte van de  Nederlandsche Bank, Westeinde 1 te Amsterdam. Telefoon: (020) 5242183.
Legitimatie verplicht.

Tentoonstelling van 30.01 t/m 30.05 2010 Rob Voerman (1966, Deventer) heeft de laatste tien jaar een uitgebreid oeuvre van installaties en grafisch werk opgebouwd. Hij creëert diverse vormen van fictieve architectuur, waarin de romantiek van het zelf bouwen staat tegenover destructie, terreur, bedreiging. Zijn samenlevingen zijn gebouwd van de resten van een dystopie.

Voerman krijgt voor zijn werk ook in het buitenland veel erkenning. In de afgelopen jaren had hij exposities in onder andere Londen,Wenen en Berlijn. Zijn werk is opgenomen in meerdere collecties; het MoMA kocht bijvoorbeeld recent werk van hem aan, evenals de Generali Foundation en Deutsche Bank.

In de expositie zijn verschillende kleinere en grote installaties opgenomen, daterend van 2001 tot heden.Verder worden vele grafische werken en aquarellen getoond en zijn er aparte filmruimtes. In één is een registratie te zien van een beeld dat enige tijd in het centrum van Londen heeft gestaan.

70 Epicentre

Vanaf 21 januari is in de galerie van het Leids Universitair Medisch  Centrum (LUMC) de tentoonstelling Familiezaken te zien. Tien hedendaagse kunstenaars geven in uiteenlopend werk een beeld van  familierelaties. Hoe intens, schrijnend, verwarrend maar ook hoe gelukkig  kunnen relaties binnen de familie zijn? Familie; zorg of zegen? Deze vraag  loopt als een rode draad door de tentoonstelling.

De meeste kinderen in Westerse landen groeien op in een  gezin. Toch is de samenstelling van het gezin in de afgelopen jaren ingrijpend  veranderd. Gezinnen zijn kleiner geworden en niet meer de enige  samenlevingsvorm. De een ervaart het gezin als hecht en warm, als bron van  saamhorigheid en loyaliteit. De ander voelt zich een vreemde en niet begrepen  door zijn familie.

De tentoonstelling belicht verschillende facetten van de  familieband. Taco Anema toont foto’s van het doorsnee Nederlandse gezin. De  foto’s zijn onderdeel van de serie ‘Honderd Hollandse Huishoudens’. Anema  fotografeerde grote en kleine gezinnen, niet per se bloedverwanten, in de eigen  woonkamer of keuken. Iedere foto vertelt een ander verhaal.
In tegenstelling tot de veilige Hollandse Huishoudens  staan de zwart wit foto’s van Alexandra Demenkova. Zij fotografeerde het leven  van kinderen op het arme platteland in Centraal Rusland en kinderen verblijvend  in weeshuizen.
Diana Scherer wijst met haar foto’s op de ambivalente  relatie tussen een moeder en haar baby. Onuitputtelijke liefde en de angst door  deze liefde te worden verzwolgen, beheersen het moederhart. Sara Blokland  verbeeldt in de film ‘Brother’ haar verlangen haar onbekende Surinaamse  halfbroer en zijn wereld te leren kennen. In de video ‘Couples’ van A.P. Komen  & Karen Murphy zijn we als voyeurs getuigen van intieme telefoongesprekken tussen twee prille geliefden en volgen  we het gesprek tussen een moeder en haar zoon. Uit de gesprekken blijkt het  verlangen dichtbij de ander te komen.
Luuk Wilmering fotografeerde zijn twee opgroeiende  dochters op momenten dat ze spelen, zich verbazen en de wereld ontdekken. ”Kinderen  maken je kwetsbaar, dat was ik vroeger niet”, aldus Wilmering. De porseleinen  portretten van Bastienne Kramer zijn geïnspireerd door de psychologische  therapievorm: de familieopstelling. De portretten symboliseren verzwegen  geliefden, halfbloeden en bastaards, oudste dochters, nichten en nooit geboren  zonen….

De kunstenaars op deze tentoonstelling laten zich  inspireren door het fenomeen familieband en tonen de behoefte van de mens deel  uit te maken van een clan, een  netwerk, een groep: de familie.